PCELICA forum



 
PrijemRegistruj sePristupi
Traži
 
 

Rezultati od :
 
Rechercher Napredna potraga
Similar topics
Zadnje teme
» Ljubavni stihovi
Sub Feb 04, 2012 1:45 pm od

» Recep za uspesan brak!
Ned Jan 29, 2012 11:48 am od

» Gledajte PINK uzivo
Sre Feb 09, 2011 11:48 am od

» Linkovi za direcno gledanja domacih filmova
Sre Feb 09, 2011 11:41 am od

» MUZIKA 2011
Ned Jan 09, 2011 12:43 pm od

» MUZIKA 2011
Ned Jan 09, 2011 12:42 pm od

» MUZIKA 2011
Ned Jan 09, 2011 12:42 pm od

» Tuzni stihovi Vojnikova djevojka
Čet Dec 23, 2010 3:22 am od

» Marica i Katica
Čet Dec 23, 2010 3:15 am od

Pcelica Radio.

Statistike
Imamo 133 registrovanih korisnika
Najnoviji registrovani član je anndiffe

Naši korisnici su poslali ukupno 228 članaka u 42 teme
Naj bolji poslanici
Pcelica (115)
 
Dj-Leo (43)
 
Dragan (30)
 
Darko (16)
 
neoagnostic (11)
 
marjan (6)
 
bosankaa (3)
 
wolfman (2)
 
yo-wan (1)
 
Olja (1)
 
+Subskribe
Share/Bookmark
widgeo.net
Naj clan Meseca





hit counter html code
hit counter javascript
STA VAM SE NAJVISE DOPADA NA FORUMU?
Download
Zabava
Astro Svet
Novosti I Vesti
Ljubav Sex
Muzika
Slike za destop
Drugo
Saznanja o Religijama
  
pollcode.com free polls
widgeo.net
Kako ste culi za ovaj forum?
Preko google?
Preko ostavljenih Linkova na Forumima?
Preko prijatelja?
Preko banera na drugom Forumu?
Preko reklama na chatu?
Preko Yahoo?
Preko Facebook?
Preko MSN?
  
pollcode.com Sumadijski Portal

Delite | 
 

 Danas je Sveti Sava

Ići dole 
AutorPoruka
Dragan
Postovan clan
Postovan clan
avatar


PočaljiNaslov: Danas je Sveti Sava   Sre Jan 27, 2010 5:42 pm

[You must be registered and logged in to see this image.]
Sveti Sava preusmerava ovde. Za druga značenja vidi Sveti Sava (višeznačna odrednica).Sveti Sava Nemanjić
rođen: 1169.
Ras (Srbija)
preminuo: 14. januar 1236.
Trnovo (Bugarska)
Sveti Sava (po rođenju Rastko Nemanjić; rođen oko 1169. u deževačkom kraju na planini Goliji, preminuo je 14. januara (po julijanskom kalendaru) 1236. u Trnovu u Bugarskoj, pri povratku sa hodočašća u Jerusalimu).Bio je najmlađi sin velikog župana Stefana Nemanje i prvi srpski arhiepiskop. Bio je brat kraljeva Vukana i Stefana Prvovenčanog. Izborio se za samostalnost raške arhiepiskopije od Vizantije 1219. godine i postavio temelje današnje Srpske pravoslavne crkve.
Rastko Nemanjić je u mladosti od oca dobio Zahumlje na upravu. Međutim, Rastko je pobegao na Svetu goru i zamonašio se u ruskom manastiru Svetog Pantelejmona. Kasnije je sa svojim ocem, koji se u međuvremenu zamonašio i dobio ime Simeon, podigao manastir Hilandar, prvi i jedini srpski manastir na Svetoj Gori.
U Srbiji je ubrzo došlo do borbe za vlast između Savine braće. Zbog toga se Sava vratio u Srbiju, kako bi zaustavio građanski rat. Istovremeno se bavio prosvetiteljskim radom, nastojeći približiti svojim sunarodnicima osnove verske i svetovne pouke, da bi se 1217. vratio na Svetu goru. Godine 1219. Sava je od vaseljenskog patrijarha u Nikeji izborio autokefalnost srpske crkve, a patrijarh ga je imenovao za prvog srpskog arhiepiskopa. Ostao je arhiepiskop sve do 1233, da bi ga potom zamenio njegov učenik Arsenije. Više puta je putovao u Palestinu. Na povratku sa jednog od hodočašća iz Svete zemlje 1236. smrt ga je zatekla u tadašnjoj bugarskoj prestonici Velikom Trnovu. Njegove mošti je u manastir Mileševu preneo njegov nećak, kralj Vladislav.
Njegova najznačajnija pisana dela su „Žitije, spomen na pokojnog oca Stefana Nemanju (Simeona)“, „Karejski tipik“, „Hilandarski tipik“ i „Studenički tipik“, kao i „Nomokanon“.
Savin kult u narodu bio je jak. Posle jednog ustanka Srba protiv Osmanlijskog carstva, turski zapovednik Sinan-paša je 1594. spalio Savine mošti na Vračaru. Na mestu za koje se veruje da se to odigralo podignut je Hram svetog Save. U Srbiji se dan njegove smrti po gregorijanskom kalendaru (27. januar) proslavlja kao Dan prosvete.
Mladost

Rastko Nemanjić je rođen u deževačkom kraju na planini Goliji, između 1169. i 1174/1175. godine. Kada je imao 15 godina, njegov otac, veliki župan Stefan Nemanja, dodelio mu je Zahumlje na upravu.
Kao mlad pobegao je na Svetu goru, zamonašio se i uzeo monaško ime Sava. Posle nekoliko godina, njegov otac se odrekao prestola i takođe se zamonašio. Njih dvojica su zajedno osnovali manastir Hilandar na Svetoj gori.
Srpska crkva
U to vreme, srpska crkva nije bila samostalna, već je bila podređena ohridskoj arhiepiskopiji, i imala je samo tri eparhije (Ras, Lipljan i Prizren) u kojima su vladike bili Grci. Sava odlazi u Nikeju (jer su Carigrad tada držali Latini) kod vaseljenskog patrijarha Manojla Sarantena i vizantijskog cara Teodora Laskarisa, tražeći autokefalnost srpske crkve. 6. decembra 1219. godine raška episkopija postaje arhiepiskopija, a Sava prvi srpski arhiepiskop.
Sava potom u Solunu, u manastiru Filokal, prevodi Fotijev Nomokanon, zbornik crkvenih i pravnih propisa, sa grčkog na staroslovenski jezik i objavljuje ga kao Zakonopravilo. Po povrtaku u Rašku osniva osam novih episkopija (zetsku, hvostansku, humsku, topličku, budimljansku, dabarsku, moravičku), među kojima i žičku, koja postaje sedište nove srpske arhiepiskopije. Svi novopostavljeni episkopi dobijaju po jedan prepis Zakonopravila. Novoizgrađeni manastiri su bogato obdareni imanjima, njivama, šumama, vinogradima, pašnjacima, voćnjacima... Ubrzo po učvršćenju crkvene vlasti, Sava preduzima progone bogumila i drugih hrišćana koji nisu prihvatali vizantijsko pravoslavlje.
Sabor u Žiči
1221. godine je održan opšti državno-crkveni sabor, prvi nakon dobijanja autokefalnosti, u manastiru Žiči, podignutom kao sedište nove arhiepiskopije. Na saboru je Sava papinom krunom (vencem) krunisao (ovenčao) svog brata Stefana Nemanjića za kralja, koji postaje Stefan Prvovenčani, a Srbija postaje kraljevina.
Manastir Žiča
Sava je pred ovim saborom održao Žičku besedu o pravoj veri, u kojoj poučava kralja, vlastelu i novoizabrane episkope osnovnim dogmama pravoslavne vere, tvrdeći da su bez nje dobra dela uzaludna. „Jer niti koristi ispravnost života bez prave i prosvećene vere u Boga, niti nas pravo ispovedanje bez dobrih dela može izvesti pred Gospoda, nego treba imati oboje, da savršen bude čovek Božji“. Tom prilikom, Sinod pravoslavne crkve proklinje babune, odnosno bogumile, kao i poglavare bosanske crkve koja je primala verske prognanike iz Raške.
Nakon sabora je Sava lično ispitivao i pokrštavao one koji nisu prihvatali novouspostavljenu crkvenu hijerarhiju: "A one koji su propovedali jeres zadrža sa sobom kod crkve i nasamo ih tačno ispita. Nekrštenima, uz prethodno proklinjanje jeresi koju imađahu, zapovedi da drže dane oglašene u čuvanju čistote, i tako zapovedaše im da se krste." Plemićima (blagorodnima) su Sava i Stefan Nemanjić nudili mnoge darove i počasti ako prihvate pravoslavlje, a one koje nisu pristali - uz poniženja su proterali iz zemlje.
Književni rad
Savin književni rad je veoma obiman, i namenjen je poglavito organizaciji manastira. Najpre je napisao tri tipika (pravilnika): „Karejski tipik“, „Hilandarski tipik“ i „Studenički tipik“. Na početku „Studeničkog tipika“ opisao je život ktitora tog manastira, svog oca Stefana Nemanje, u monaštvu nazvanog Simeon. „Žitije sv. Simeona“, koje se docnije izdvojilo iz „Studeničkog tipika“ i osamostalilo, najvažnije je Savino delo. Svetovni život Nemanjin opisan je u njemu kratko, a monaški sa više detalja. Pod uticajem ove biografije razvio se potpuno samostalan književni rod žitija (biografija) srpskih vladalaca i svetaca. Ostali Savini spisi su: „Služba svetom Simeonu“, „Poslanica igumanu Spiridonu“ (prvo sačuvano privatno pismo u srpskoj književnosti), „Ustav za držanje ‘Psaltira’“ i „Nomokanon“ ili „Zakonopravilo“ (obiman zbornik crkvenih i svetovnih zakona i propisa). Po rečima Milana Kašanina, „istinskoj književnosti i originalnom stvaralaštvu od onoga što je Sava napisao pripada u svemu stotinak stranica“. „Žitije svetog Simeona“ se sastoji od jedanaest poglavlja, koja se mogu grupisati u sledeće sadržinske celine:
Gradnja manastira Studenice
Nemanjin silazak sa prestola
Odlazak Sv. Simeona u Svetu Goru
Smrt Sv. Simeona
Prenos Nemanjinih (Simeonovih) moštiju u Srbiju
Smrt i nasleđe
Sveti Sava, freska iz 13. veka, Pećka patrijaršija.
Hram Svetog Save
Po povratku sa hodočašća u Jerusalim, prolazio je kroz Bugarsku. Tu je preminuo 14. januara 1236. i bio sahranjen u tadašnjoj bugarskoj prestonici Trnovu. Njegov sinovac, srpski kralj Vladislav, inače zet bugarskog cara Asena, posle godinu dana je preneo njegove mošti iz Trnova u manastir Mileševu. Stefan Vukčić Kosača se 1448, po osvajanju manastira Mileševa, proglasio „hercegom od Svetog Save“, a oblast kojom je upravljao kasnije je dobila ime Hercegovina.
Mošti Svetog Save su bile u Mileševi, sve dok ih Sinan-paša nije odatle oteo, odneo u Beograd i spalio ih na brdu Vračar 27. aprila 1594. Posle oslobođenja od Turaka na Vračaru je podignut hram posvećen Svetom Savi, u znak sećanja i zahvalnosti za sve ono što je Sveti Sava uradio za svoj narod i Crkvu. Mesto spaljivanja, međutim, verovatno nije bilo na današnjem Vračaru, koji je tada bio daleko izvan zidina grada, već na brdu „Čupina umka“ na mestu između današnje crkve Svetog Marka i sportskog kompleksa, a koje se tada zvalo Vračar. Po narodnom predanju, pre spaljivanja mošti, spašena je ruka Svetog Save i danas se nalazi u manastiru Svete trojice kod Pljevalja.
Srpska pravoslavna crkva praznuje Savu kao svetitelja 27. januara po gregorijanskom, odnosno 14. januara po julijanskom kalendaru. Praznik Svetog Save, Savindan, obeležava se kao školska slava u svim školama u Srbiji. Takođe se obeležava i spaljivanje moštiju svetog Save.
Nazad na vrh Ići dole
http://www.druzenje.biz
 
Danas je Sveti Sava
Nazad na vrh 
Strana 1 od 1
 Similar topics
-
» Pogledajte kako danas izgleda Barbara Mori sa sinom
» Koji je danas datum?
» Reina de Corazones stigla: Od danas na Pink BH!
» Lucero vs Gaby Spanic vs Adela Noriega

Dozvole ovog foruma:Ne možete odgovarati na teme u ovom forumu
 :: @RELIGIJA, UMETNOST I KULTURA@ :: ~+Religija+~-
Skoči na: